روستای ظروف سفالین با قبرستان گبری

تجره نام روستاي زيبايي است ازتوابع بخش برزک که در ۷۸ کيلومتري جنوب غربي شهرستان کاشان قراردارد وازاطراف باروستاهای پنداس،ورکان وآرنجن همجواراست.وجود ظروف سفالین در مكانی كه به قبرستان گبری ها معروف است نشان می دهد كه این روستا دارای قدمت تاریخی(حدود500سال) می باشد.از نظر دسترسی تجره در نزديکي جاده سراسري تهران-گلپایگان(موته)-اصفهان قرار دارد.مدرکی درباره اسم این روستادردست نیست اما بنا به گفته ی اهالی چون روستای تجره در ته جره ی كوه قرار گرفته است به این نام معروف شده است.قابل توجه است بدانید که زبان اهالی روستا که درک معانی ان برای فارسی زبانان کمی دشوار است، راجی می باشد.
تجره روستایی است دشتي بااب وهوای معتدل و خشک که آب مورد نياز آن از قنات و چاه تامين مي شود. عمده فعالیت مردم روستا کشاورزی،دامداری وقالیبافی است اماوجودمزارع گل محمدی باعث شکل گیری کارگاه های گلابگیری شده است.
ازدیگر ویژگی های روستای تجره،میتوان به معادن سنگ تروانتن در حاشیه روستااشاره کرد.
تجره داراي 300نفر جمعیت ساکن در قالب 80 خانواروتقریباً1000نفر مهاجرکه اکثراًدر شهرستانهای کاشان ودلیجان سکنی گزیده اند،می باشد.
در طول دوران دفاع مقدس وجنگ تحمیلی نیز روستای تجره با تقدیم دو شهیدوچندجانبازتوانسته نقش خود رابه خوبی ایفا کند.



صفحــه اصلی | معرفی زبان | شوغات دلیجان | ارتبــاط با ما

بازدید این هفته : 66
بازدید هفته گذشته: 139
بازدید تا کنون: 18920

ورود به سایت
| طراحی و اجرا شرکت فناوری اطلاعات فراداده |