شهر خوانسار


 نام خوانسار به صورت خونسار بوده که به معنی چشمه سار است . خان ، خانی و خن در فارسی به معنای چشمه است که واژه کردی کانی (چشمه) نیز با آن هم ریشه است. خوانسار  در فاصله حدود 150 کیلومتری شمال غرب شهر اصفهان واقع شده است . خوانسار شهری است خوش آب و هوا با ارتفاع 2250 متر بالاتر از سطح دریا و پوشش گیاهی متنوع که لاله های واژگون آن معروف هستند.
دره خوانسار در امتداد رشته کوههای جنوب غربی ، شمال شرقی بین دو رشته ارتفاعات آهکی کرتاسه قرار دارد . وجود ارتفاعات بلند و مرتفع در دو سوی دره خوانسار مانع از امتداد و گسترش تشکیلات شیستی که رخساره آنها تپه ماهورهاست گشته است  .   مهم ترین عامل فرسایش در سطح منطقه در درجه اول فرسایش آب های روان و در درجه دوم فرسایش مکانیکی ناشی از تغییرات درجه حرارت یخبندان می باشد .

مرتضی راوند در تاریخ اجتماعی ایران در مورد خصوصیت مردم خوانسار می گوید : " و آنچه را نباید فراموش کرد اتحاد مردم خوانسار است که قابل اهمیت می باشد و در دوستی هم اگر از طرف ، محبت و یکرنگی ببینند صادقند. مردم خوانسار در هر کجا که باشند هوای یکدیگر را دارند و اگر برای یک نفر حادثه ای پیش آید به جای شماتت و سرزنش اول دست او را می گیرند و برایش اعاده حیثیت می کنند ، مخصوصاً در موارد ورشکستگی و مسائل مادی و این خصوصیت هاست که جذب قلوب دیگران را می کنند."

همچنین است زبان و گویش خوانساری که در طول اعصار تحت تأثیر زبان های مختلف قرار گرفته است.آنچه مسلم است ریشه زبان و گویش خوانساری پارسی میانه و تاحدودی ماد غربی است .

نوع لباس و حتی زبان و ریشه های تاریخی از جمله دلایل دال بر سابقه تاریخی یک مکان است.هرچند قدمت آثار به جا مانده تاریخی در خوانسار (به جز آتشکده هیکل در تیدجان) سابقه ای قبل از اسلام ندارد ، لیکن ریشه کهن گویش خوانساری تا زمان «مادها» نیز می رسد.
تاریخچه شهرستان خوانسار به قبل از اسلام می رسد وجود آثاری از آتشکده تیر و معبدی بنام هیکل در کوه تیر در حوالی روستای تیدجان و سنگ قبری به خط پهلوی در قریه قودجان دلیلی بر این مدعاست . مدارکی که از سابقه تاریخی خوانسار در دست است تاریخ مهاجرت دسته ای از اقوام یهود به خوانسار و سرگذشت آنها است که به زمان سلطنت کوروش می رسد .
جمعیت ساکن در این شهرستان بالغ بر 37 هزار نفر بوده که با توجه به برآوردهای بعمل آمده این رقم رو به افزایش است . لازم به توضیح است که جمعیت غیرساکن این شهرستان در نیمه دوم سال به 50 هزار نفر بالغ میگردد. این شهرستان دارای یک بخش مرکزی و سه دهستان به نام های چشمه سار ، کوهسار و پشت کوه و دارای 18 روستا می باشد.
آب این شهرستان از طریق 179 چاه ، 158 رشته قنات و 59 رشته چشمه با میزان آبدهی 105 میلیون مترمکعب ، تأمین می شود.
مردم خوانسار دارای لهجه خاصی نبوده ولیکن دارای گویش مستقل خوانساری می باشند که این گویش ریشه در زبان فارسی قدیم داشته و از قبل از اسلام در این شهرستان رایج بوده است . در کتب تاریخ نقل است شهربانو همسر امام حسین(ع) – دختر یزدگرد سوم- در هنگام اسارت در مجلس عمر خطبه ای به زبان و گویش خوانساری ایراد نموده است که این جمله معروف از اوست :    اف بر ابرویزبو که نامه پیغمبرش بدرا . (یعنی اف بر خسروپرویز باد که نامه پیغمبر را پاره کرد)
🌱 @rajidelijan 🌱
 وفور چشمه ها در دره خوانسار عامل پیدایش این سکونتگاه به صورت روستایی کوچک و سپس تکامل و گسترش آن در ادوار مختلف بوده است. در قدیم در اطراف شهر چشمه های زیادی وجود داشته است .

قسمت علیای رودخانه خوانسار از یک طرف و از سویی دیگر گسترش شهر با جهتی جنوبی ، شمالی به موازات رودخانه نیز بیانگر اهمیت و نقش منابع آب در توسعه و تکامل شهر خوانسار می باشد.

محل اولیه شهر خوانسار تا حدود چهارصد سال قبل در بخش جنوبی دره خوانسار قرار داشته که اکنون تبدیل به مراتع و باغات گشته است .
به استناد آمار موجود تقریباً 6000 نفر از جمعیت 40 هزار نفری این شهرستان در بخش کشاورزی و دامداری و دامپروری و حدود 4200 نفر در بخش خدمات و 600 نفر در بخش صنعت مشغول به کار می باشند .

محصولات اصلی به ترتیب سطح کشت عبارتند از : گندم – جو – علوفه – سیب زمینی و حبوبات و محصولات باغی شامل : انگور – گردو – بادام و زردآلو می باشد .

این شهرستان در زمینه تولید عسل سابقه طولانی دارد و در حال حاضر با تعداد بالغ بر 32000 کلنی زنبورعسل سالیانه بیش از 350 تن عسل تولید و به شهرهای دیگر و حتی به خارج از کشور صادر می نماید .

خشکبار از قبیل مغز گردو ، بادام و برگ زردآلو از دیگر محصولات این منطقه می باشد .
#برگرفته از سایت شهرداری خوانسار










صفحــه اصلی | معرفی زبان | شوغات دلیجان | ارتبــاط با ما

بازدید این هفته : 185
بازدید هفته گذشته: 78
بازدید تا کنون: 19346

ورود به سایت
| طراحی و اجرا شرکت فناوری اطلاعات فراداده |