معرفی آیین آش اسفندی


آشی با طعم باورهای کهن مردم دلیجان در خصوص اسفند
 مردم دلیجان از دیرباز در باور خود ماه اسفند را سرآغاز تحولی در طبیعت و آمادگی برای ورود به فصل بهار دانسته و هرساله در نخستین روز از آخرین ماه زمستان با پختن آش شکرانه سلامت و آمادگی برای تحول درونی در کنار تحول طبیعت را انجام می دهند.

پخت آش اسفندی یکی از آئین های باستانی دلیجان است که به پاس شکرگزاری در همه خانه ها پخته می شود و نماد برکت و زندگی، روشنی و گرمی تنورخانه تا سال دیگر است.
گذران زمستان سخت و دشوار، توان مردم این خطه را گرفته و با آماده کردن غذایی مقوی که در باور مردم این دیار آش اسفندی نام گرفته، می کوشند تا نیروی دوباره ای برای زدودن سری و تیرگی بیابند و با قوت هرچه تمامتر برای رویش فکری و معنوی در بهار آماده باشند.
در ایران باستان ،اسفند عنوان روزی است که مردان به زنان هدیه می دادند و زنان با پاسداشت این هدیه آش بر پا می کردند در واقع ماه اسفند ماهی سرشار از دوستداری ،بردباری ،فروتنی است.
مردم دلیجان برای سپاس از خداوند و شکر گذاری از درگاهش آئین جشن و سرور و پخت آش را برپا می کردند تا زمستان را با شب های بلند، تاریک سرد پشت سر گذاشته و با وزیدن باد اسفندی که مژده قصل دیگر را در دل خود داردبه استقبال بهار بروند.
این آئین کهن یکی از نمودهای ارزشمند میراث فرهنگی است ،غذایی سنتی همراه با آداب و رسوم ویژه که از جایگاه ویژه ای نزد مردم این خطه برخوردار است.
در گذشته های دور در این آئین، به صورت نمادین با برگزاری عروسی سنتی دلیجانی، مراسم چوب بازی، برگزاری مسابقه بین کودکان و نوجوانان و بازی های محلی و انواع تفریحات شاد و مفرح برگزار می شده است.
هرچند در دوران گذار برخی از آداب و رسوم و ذائقه مردم تغییرات زیادی پیدا کرده و غذاهای فرنگی جای بسیاری از غذاهای سنتی را گرفته اما آیین کهن آش اسفندی و خوردن و نگهداری این غذای سنتی در بین مردم دلیجان هرگز فراموش شدنی نیست .
برای احیای این آئین کهن در سال های اخیر جشنواره آش اسفندی در پایان بهمن ماه و اوایل اسفند ماه در دلیجان برگزار می شود و این جشنواره با نشان دادن سنت های گذشته و معرفی آن به مردم و نسل جدید تلاش می کند تا این سنت را در دل مردم زنده نگه داشته و بستر انقال سینه به سینه ان هموار شود. 
آش اسفندی با اسامی دیگری چون آش هفت دانه، آش هفت حبه، آش دانکو، آش دانگو، آش دونکی و آش دونی هم شهرت دارد و هر ساله توسط مردم دلیجان پخته می شود چرا که معتقدند اسفند با خود حال و هوای نوروز را به همراه می آورد. 
آش اسفندی هفت گونه از حبوبات که در زبان راجی دلیجانی به آن الوره می گویند پخته می شود و ترکیبی از نخود، لوبیا سفید، لوبیا چشم بلبلی، لوبیاچیتی یا قرمز، گندم، ماش، عدس به همراه دیگر مواد است.
اما مواد دیگر هم مانند، نخود سیاه، ، مغز گردو، هسته زردالوی ،کشمش، چغندر، زردک، سرکه، شیره، نمک، زرد چوبه، زیره، و پیاز داغ نیز در پخت این آش استفاده می شود.
در دلیجان هر کس آنچه از این آش می خواسته می خورده و چون بیشتر از نیاز یک روز بود آن را تاسیزدهم نوروز هم نگهداری می کرده است. 
وجه تسمیه این آش به دانگو این است که در گذشته این آش به صورت گروهی پخته می شده و مواد اولیه آن به صورت دانگی و سهمیه ویتامین می شده است. 
آش اسفندی یکی از آداب و رسوم کهن مردم شهرستان دلیجان است که برای احیای این سنت در چند سال اخیر جشنواره آش اسفندی برگزار می شود.




صفحــه اصلی | معرفی زبان | شوغات دلیجان | ارتبــاط با ما

بازدید این هفته : 66
بازدید هفته گذشته: 149
بازدید تا کنون: 13314

ورود به سایت
| طراحی و اجرا شرکت فناوری اطلاعات فراداده |